Nawigacja

REHABILITACJI

GABINET

REHABILITACJI

      

PIR – Poizometryczna relaksacja mięśni 

PIR - Jest to sposób rozciągania mięśni, który opiera się na fizjologicznych mechanizmach, jakie zachodzą w mięśniu podczas pracy. Każdy mięsień podczas rozciągania ma pewien odruch, który nazywa się odruchem na rozciągnięcie-jeżeli mięsień jest rozciągany to w ramach obrony odruchowo się napina, co jest zabezpieczeniem przed naderwaniem. Zjawisko obrony mięśniowej wygasa dopiero po ok. 30 sek. od rozpoczęcia rozciągania, co powoduje, że te pierwsze 30 sekund nie daje nam tak wiele jak dłuższe rozciąganie. Sposobem ominięcia odruchu na rozciąganie mięśni  jest  PIR, czyli Poizometryczna Relaksacja Mięsni. PIR działa na dwa sposoby: po pierwsze rozluźnia mięsień rozciągany jeszcze przed jego rozciągnięciem i rozluźnia też mięsień antagonistyczny w stosunku do niego-jest to tzw. zjawisko antagonistycznego hamowania. PIR składa się jakby z trzech części: 

  1. Izometryczne napięcie mięśnia, który chcemy rozciągnąć trwające ok. 10s.
  2. Zaraz po napięciu rozluźniamy mięsień na ok. 10s.
  3. Podczas rozluźnienia rozciągamy mięsień delikatnie powiększając zakres ruchu, który mieliśmy do tej pory o to, co powstało w trakcie rozluźnienia.

Czynności te można powtarzać  kilkakrotnie za każdym razem zwiększając zakres ruchu.

Kaltenborn – Evjenth – ortopedyczna terapia manualna

Metoda manualnej mobilizacji stawów, w których występuje odwracalne ograniczenie ruchomości. Opiera się na stosowaniu zasady ślizgu stawowego tzn. prawidłowa ruchomość stawu jest uzależniona od możliwości prawidłowego ślizgania się po sobie powierzchni stawowych. Metoda wykorzystuje szereg technik mobilizacyjnych, które stosowane są bez czynnego udziału pacjenta (tzw. mobilizacje bierne). Techniki stosowane są zarówno do leczenia stawów kończyn jak i stawów kręgosłupa.

Masaż funkcyjny

Stosowany jest najczęściej w przypadku wzmożonego napięcia mięśniowego, zwyrodnień mięśniowych, przykurczów, kontuzji sportowych, dysfunkcji wynikających z przeciążenia mięśni  jest to masaż powszechnie stosowany w rehabilitacji. Stosuje się go w połączeniu z innymi metodami. Ma na celu przywrócenie elastyczności i mobilności mięśni, wpływa także na sprężystość ścięgien.

Metoda ta łączy masaż tkanek z ruchem w stawie. Terapeuta wykonuje precyzyjny ucisk na określoną część mięśnia, którą chce masować, i w tym momencie sam, bez pomocy pacjenta, wykonuje w stawie ruch, za który odpowiada dany mięsień. Praca pacjenta polega na rozluźnieniu mięśni. Masażysta rozciera mięsień na całej długości, dlatego za każdym razem przykłada opór w innym jego miejscu. Prowadząc ruch oddala przyczepy mięśniowe, rozciągając w ten sposób mięsień.

Na początku terapeuta pracuje w zakresie, który nie powoduje bólu. Z każdym zabiegiem ruch w stawie jest zwiększany. Włókna mięśniowe znajdujące się pod palcami terapeuty są rozcierane, rozciągane co powoduję ich odprężenie. Masaż funkcyjny stosowany jest najczęściej w przypadku wzmożonego napięcia mięśniowego, zwyrodnień mięśniowych, przykurczów, kontuzji sportowych, dysfunkcji wynikających z przeciążenia mięśni.

Masaż klasyczny

Masażem klasycznym nazywamy zespół różnych zabiegów manualnych, które w sposób mechaniczny, przez powierzchnię ciała działają na skórę, tkankę podskórną, mięśnie, torebki stawowe i więzadła, a także w postaci zmian odruchowych na układ krążenia, nerwowy, wewnątrzwydzielniczy do narządów wewnętrznych włącznie. 
Masaż klasyczny wywodzi się z Indii, a jego pierwsze opisy znajdują się w księgach Wedy z 1800 r.  p.n.e. Jego korzenie znajdujemy również w Chinach gdzie w VI w p.n.e. został opisany w księdze Nan Izin. W Grecji swój rozwój zawdzięcza Herodotowi i Hipokratesowi. W Starożytnym Rzymie Galenowi. Wszystkie epoki zauważały korzyści płynące z masażu, dlatego znajdujemy dużo wzmianek o nim w księgach z tamtych czasów. Duży udział w rozwoju masażu odegrał polski lekarz Izydor Zabłudowski, który był kierownikiem pierwszej w Europie Katedry Masażu na poziomie uniwersyteckim, która powstała w Berlinie. Wtedy właśnie po raz pierwszy oficjalnie uznano masaż w medycynie.

Masaż klasyczny jest metodą leczenia zewnętrznych i wewnętrznych objawów jak i przyczyn choroby. Polega na mechanicznym drażnieniu tkanek, wywierając wpływ na organizm. 

Masaż klasyczny charakteryzuję się 8 technikami wykonywanymi w odpowiedniej kolejności:

  1. Głaskanie
  2. Rozcieranie
  3. Wyciskanie
  4. Ugniatanie
  5. Uderzanie (oklepywanie)
  6. Wstrząsanie
  7. Wibracja
  8. Ruchy bierne

Masaż klasyczny może być całościowy, czyli taki gdzie masowane są kończyny dolne i górne, plecy i kark, brzuch i klatka piersiowa lub częściowy, gdzie masowany jest tylko wybrany przez pacjenta obszar np. same plecy i kark lub nogi. Masaż trwa od 30 minut do 1,5 godziny.

Masaż poprzeczny – (lub rozcieranie poprzeczne) to punktowe rozcieranie w poprzek przebiegu włókien podrażnionego ścięgna lub brzuśca mięśnia, przyczepu ścięgna do kości, więzadła itp. Regeneracja tkanki odbywa się w oparciu o następujące efekty:

  • efekt neurofizjologiczny: hamowanie bólu
  • efekt biochemiczny: po okresie 3 - 5 minut poprawa ukrwienia i poprawa mobilności
  • efekt przeciwzapalny: po okresie 15 - 20 minut uruchomienie prawidłowego procesu zapalnego umożliwiającego gojenie się tkanek.

 

Sala do kinezyterapii

Pur - Przyłóżkowe urządzenie rehabilitacyjne:
taśmy thera band
piłki rehabilitacyjne
flex bar
hantelki
poduszki sensomotoryczne
stolik do terapii reki
laski gimnastyczne
wałki kliny


wykonujemy ćwiczenia
bierne  , czynno-bierne  , ćwiczenia w odciążeniu , odciążeniu w oporem , samo wspomagane ,  czynne , czynne z oporem.
 

Kontakt

  • Ośrodek Szkolno - Wychowawczy im.Janusza Korczaka w Radomiu
    26-600 Radom Al. Grzecznarowskiego 15
    email: oswradom@op.pl
  • 048 363 67 93

Mapa

Galeria zdjęć